Over Laurette Levi

Ik schrijf over wat is uitgewist. Over levens die niet in archieven staan, kennis die niet meer doorgegeven wordt, verbindingen die zijn verbroken. Hoe schrijf je over afwezigheid? En wat vind je terug als je gaat zoeken?

In mijn debuutroman – waar ik momenteel aan werk – zoek ik naar mijn Surinaamse voormoeders. In archieven vond ik hun namen, maar niet hun stemmen. Nu probeer ik te begrijpen wie zij waren en wat het betekent om van hen af te stammen. Wat ik vond waren gaten – en de vraag hoe je schrijft over levens die zijn verdwenen.

In mijn proza – waaronder lyrische essays – onderzoek ik hoe een leven zichtbaar wordt in de sporen die het achterlaat. Wat blijft over van iets dat er niet meer is? Hoe maak je iets voelbaar waar je zelf nooit bij was? Wanneer wordt een verzameling sporen een mens? Ik volg namen, voorwerpen, herinneringen – tot ze zwijgen. Tussen documentatie en verbeelding zoek ik naar wat bewaard bleef en wat zich niet meer laat achterhalen.

Publicaties & selecties
In 2026 werd mijn korte verhaal Wacht op mij geselecteerd voor de shortlist van De Schrijfplaats Schrijfwedstrijd van Aisha Dutrieux. Het verhaal verkent het leven van mijn Surinaamse voormoeders in een fictieve scène.